از بچگی وقتی تاریخ باشکوه ایران وبعد ویران شدنش به دست اعراب را می خواندم، نفرتی نسبت به آنها در وجودم حس می کردم..علاوه برآن در خوزستان دو قشر بیشتر نبود یا عرب بودی یا غیر عرب و همین که دائم در محاورات می شنیدیم که فلانی عرب هست و دیگری نیست، ناخودآگاه به این مرزکشی های کورکورانه، دامن می زد باری زندگی در ایران خودش مدرسه نژاد پرستی است. و حتی رسانه ها و مطبوعات هم یک بند در حال تلقین این مطلب بودند که ما خوبیم و دنیا بد چه دوره قدیم که شاهنشاه و شاه شاهان داشتیم و کشور کورش و سورنا ( و لابد به این دلیل ما فخر دنیا هستیم)....چه دوران جدید که ولی فقیه و نماینده امام زمان داریم و وکشور ما مملکت امام زمان است و باز هم مائیم که تافته جدا بافته هستیم...باری سالیان سال این افکار نژاد پرستانه در مغز من ماندگار شده بود و فکر می کردم عرب ها،سیاه ها،جهود ها،حتی ال جی بی تی ها و..و... کجا و ما کجا اما زندگی در کشوری آزاد و دمکراتیک به من آموخت که اشتباه ترین چیز قضاوت کردن است و انسان ها بیشتر آن چه فکر کنیم به هم شبیه و نزدیک هستند و ما در حقیقت اعضای یک خانواده ایم... چندی بود ویدئو هایی میدیدم از افرادی که تست ژنتیک داده بودند و بر خلاف تصورشان نتایج خارق العاده ای دریافت کرده بودند مثلا فردی که خودرا آلمانی اصیل می‌دانست بیشتر وایکینگ( اهالی اسکاندیناوی) از آب درآمده بود یا یک فرانسوی مغرور ترکیبی از انگلیسی و اروپای شرقی بود این شد که من هم این کیت را گرفتم که تست را انجام بدهم و وقتی جوابش رسید همین جا اعلام می‌کنم تا مهری باشد بر ختم نژاد پرستی